Bankacılığın Tarihçesi

Bankacılığın Tarihçesi 

Paranın genel bir degisim aracı olarak kullanılmaya başlanmasından önce, tüccar senetleri ve mal karşılıgı kredi şeklinde ilkel banka işlemleri yapılmaya başlanmıştır Bankacılığın tarihçesi ise bu dönemde başladı diyebiliriz. Bankalar, günümüzdeki yapılarına ticanet ve sanayinin geliştiği son çaglarda ulaşmışlardır. 

Ilk ticari itibar belgelerinin Mezopotamya’da kullanıldığı bilinmektedir. Özellikle İ.Ö. 5. ve 6. yy‘larda arazi ipoteği ve kefalet karşılığı kredi işlemleri yapılmıştır. Ayrıca, halkın tapınaklara ve ilâhlara armağan ettikleri ayni maddeler kredi sisteminin kaynağını oluşturmuştur. Bu kaynağın din görevlilerince gelir sağlamak amacıyla ödünç verilmesi ve tapınakların en güvenilir para saklama yerleri olması ile bankacılık sistemi de oluşmaya başlamıştır. 

Paranın değişim aracı olarak kullanılmaya başlaması ile para alıp borç veren, bir ülke ya da şehir parasına çeviren bankerler ortaya çıkmıştır. Bunlar, sarraflık görevlerinin yanısıra müşterilerinden mevduat da kabul eder ve bunları yüksek faizlerle başkalarına kredi olarak verirlerdi. Böylece, ilk örnekleri Mezopotamya, Eski Yunan ve Eski Roma’da görülen banka, Italyancada “masa, tezgâh” anlamına gelen banco kelimesinden kaynaklanmaktadır. İtalya’da önlerine bir masa koyarak para ticareti yapan bu kişilere 12. yy’da banchiero (banker) adı verilmiştir. Dünya politika ve ticaretinin en önemli merkezlerinden biri olan Roma’da önceleri para değiştirmesi şeklinde başlayan bankerlik, daha sonra mevduat kabulü, kredi işlemleri ve poliçe alım satımıyla gelişmiştir. 

Ortaçağda şehirlerin doğması ile birlikte ekonomik ilişkiler gelişmeye, Haçlı Seferleri nedeniyle orduların gereksinimlerini karşılamak için büyük para nakilleri yapılmaya başlanmıştır. Bu sırada Avrupa’nın Dogu ülkeleri ile ticareti de gelişmekteydi. Bu nedenlerle, ticaretin kolaylıklayürütülebilmesi için para işlemlerinde aracılık edecek kurumlara ihtiyaç duyulmuştur. Bütün bu olaylar banka sisteminin gelişimini hızlandınrken ticaret hukukunun da doğmasına neden olmuştur. Bununyanmda İslâm ve Hristiyan dinlerinin faiziyasak etmesi, bankacılığın gelişiminde Önemli bir engel olarak ortayâ çıkmıştır. Bu iki dinin koyduğu faiz yasaklamasıyla Museviler banka sistemine egemen olmuşlardır. 

Günümüz bankacılığın tarihçesi , 1157’de Venedik Bankası’ nın kurulması ile başlamıştır. 1408’de CenOva Bankası kurulmuştur. Yeni çağla birlikte Avrupa’da düşünce ve ekonomi alanında başlayan önemli değişiklikler nedeniyle faizin meşruluğunun kabul edilmesi bankacılığın gelişimini engelleyen en önemli sebeplerden birini ortadan kaldırmıştır. SömürgeIeşmenin yaygınlaşması ile birlikte ticaretin çeşitlenmeye başlaması bankalan da uzmanlaşma ie birlasmeye yöneltmiştir. 

19. yyda ticaret sermayesinin gelişimi ve sanayi devrimi banka sistemini büyük bir hızla geliştirmiş: bankaları parasal ilişkilerin odaklaştıgı en önemli mali kurumlardan biri haline getirmiştir. Her ülkede aynı biçimde olmamakla birlikle, genellikle halktan mevduat toplayarak kaynak oluşturan bankalar timnet alanında uzmanlaşırken kendi öz senmyeleri ile Çalışan bankalar da yatırım ve iş bankacılıgında uzmanlaşmıştır. Ticari kapitalizmden sanayi kapitalizmine geçiş sürecinin başlamasıyla bankacılık alanında da birleşmeler başlamıştır. 

19. yy’da sermayenin uluslamrasılaşmaya başlaması uluslararası ekonomik ilişkileri hizlandmr’ken bankacılığa da uluslararası bir nitelik kazandırmıştır. Bkz. Bankacılıkta Uzmanlaşma, İş Bankaları, Yalınm Bankaları, “care! Bankaları, Merkez Bankaları, Kalkınma Bankaları. 

Kaynak

ancientpages.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir